تبليغاتX
داد بی داد
منی که خیر سرم شاعرم هنوز...

 

 

 

فاعلا تن ، فاعلا تن ، فاعلن

دختری با بوی گند ادکلن

دل شکسته ، مثل آدمهای بم

سرخ گونه ، مثل آدمهای ( بن )

کولی صد ساله عصر هجر

یک فسیل کهنه از نسل (( نرون ))

دوستم دارد نمیدانم چرا؟

با دلی از جنس سنگ و از بتون

هی مسکن ، هی قصیده ، هی غزل

یک شب آرام با (( تستسرون ))

بارها گفتم که جان مادرت

دختر کولی به من عادت نکن

آخرین بیت غزل تقدیم تو

فاعلا تن ، فاعلا تن ، فاعلن

 

                                                                 (( داد بی داد ))         

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دهم مهر 1385ساعت 13:26  توسط ***عمران میری***  |